"Kapı açılır sen yeter ki vurmayı bil, ne zaman açılır bilemem, sen yeter ki o kapıda durmayı bil.(Hz. Mevlana )"
Aşk neydi?

Hiçbir kelime tanımlanmada bu kadar zorluk yaşamamıştır herhalde.

Tarifi yıllardan beri yapıla gelmiş insan ruhunun en mahrem, bir o kadar da sırlı duygusu aşka dair yapılmış tanımlamalardan âcizane bir kısmını sizlerle paylaşarak, yorumu sizlere bırakmak istiyorum.

AŞK:

Aşk gizlilikti.

Aşk saklamaktı.

Aşk sakınmaktı. Sevdiğini tüm kem gözlerden, duygulardan, bilumum varlıklardan uzak kılmaktı.

Aşk utanmaktı. Utanma olmayanda aşk barınmazdı. Sevgi, nefisten geçince hayâ örtüsü altında aşk sırrına ererdi.

Aşk, sarmaşıktır. Sarmaşık sardığı yerde kendinden gayrıyı göstermez. Aşkın olduğu kalpte onun dışında hiçbir şey bilinmez, görünmez.

Aşk benliği atmaktı. Benlik olan gönülde aşkın işi neydi.

Aşk “O” diyebilmekti.

Aşk, her yerde her dem “O” nu görebilmekti.

Aşk, sevgilinin bulunduğu yerde isme ve cisme girmemekti.

Aşk, cihanı hiçe saymak, varlığı bırakıp gitmekti.

Aşk, kalbe nazar edildiğinde sevgiliden başka bir şeyin bulunmamasıydı.

Aşk, maşuku gösterebilmekti. O olmadan da onu görebilmekti.

Aşk, sabırdı. Eza ve cefayı ruhunda eritmekti.

Aşk, mimdi, mim gibi sıfır olmaktı, benlikten geçip hamuş oluştu.

Aşk, hakikatte “Âşık oldum” değil, “Âşık etti Rabbim” demekti.

Aşk, sükûttu. Kıyl u kal etmemekti.

Aşk, sevginin kemale ermesiydi.

Sevgi ile başlayan seyr –i sülukun son varış noktasıdır aşk.

Aşk, kâinatın yaradılış mayasıydı. Bu maya insanda birlik olarak kalbe yansımıştı.  Onun için kalp, aşk dendiğinde Bir’i isterdi. Kalp, aşkı hep Bir’i ile yaşardı.

Bu tanımlamaların sayısını arttırabilirsiniz. Sahi size göre aşk neydi?

Selam ve dua ile.